Post RO 39 Over in Russische krijgsgevangenschap (3)

Artikel van Thor Rydin (journalist)

 

Twee recente momenten zetten me aan het denken.

Laat schokkend nieuws je niet verlammen.

 

Moment een.

Tommy Wieringa, een poos terug te gast bij Zomergasten, vertelt over het onvoorstelbaar hoge percentage Oekraïense krijgsgevangenen dat na thuiskomst incontinent blijkt.

Ruim 90%.

Reden: stokken die in het darmkanaal werden geforceerd. Marteling.

Ken de dreiging, maar voed je angst niet.

De presentatrice, Janine Abbring, vraagt zich op haar beurt af ‘’of we er niet voor moeten waken de Russische soldaten te dehumaniseren’’.  

Dehumaniseer de tegenstander niet — onderschat hem evenmin.

 

Moment twee.

Joris Luyendijk vertelt bij Boos over het adembenemende aantal doden in de Russische agressieoorlog.

De niet aflatende rakettenregen op burgerdoelen.

Over de noodzaak onszelf en de Oekraïners hiertegen te kunnen verdedigen, zonder Amerikaanse afhankelijkheden.

Menselijkheid sluit zelfverdediging niet uit.

Tim Hofman reageert: ‘’ben jij geen oorlogshitser?’’’

Mentale weerbaarheid is geen gevoelloosheid.

 

De foto boven, een historische afbeelding uit Oost-Europa, is bedoeld om de lange geschiedenis van Russisch koloniaal geweld te illustreren.  

Want de bovenstaande relativerende reacties zijn mijns inziens typerend voor hoe een aanzienlijk deel van het Nederlandse medialandschap nog stééds spreekt over de gitzwarte dreiging die over Oost-Europa (en onze zelfbeschikking) hangt.

Oefen moeilijke scenario’s voordat ze werkelijkheid worden.

Alsof Oost-Europa door de eeuwen heen niet al talloze keren onder dergelijk Russisch koloniaal geweld heeft geleden.

Alsof het niet structureel is.

Ken de geschiedenis: patronen herkennen maakt weerbaarder.

 

Alsof het een gedachtenexperiment is, of een incident, waardoor iemand die stelt dat we structureel de Oost-Europese grens moeten kunnen verdedigen, ook uit ons belang, kan worden weggezet als een oorlogshitser.  

Blijf kritisch zonder cynisch te worden; Weerbaarheid begint vóór de eerste crisisdag.

 

Mijn stelling is niet dat ‘de Rus’ zus of zo is; ik houd niet van zulke algemene stellingen.

Mijn stelling is wel dat de cultuur in het Russische militaire apparaat van oudsher extreem geweld aanmoedigt en praktiseert.  

Een militair apparaat dat gevangenen op bovenstaande manier met stokken bewerkt, verdient geen empathie.

Onderscheid mensen, regimes en militaire organisaties.

 

En nee, wanneer wij Finnen, Balten, Polen en Roemenen helpen zich te beschermen tegen dat geweld, is dat oorlogshitserij noch altruïsme.

Ons continent wordt omgeven door autoritaire leiders die onze zelfbeschikking uithollen.

En wie wil er nog afhankelijk zijn van Washington?  

Bescherm je waarden juist wanneer ze onder druk staan.

 

En daarom ook een oproep om dit te delen, omdat historische kennis over Oost-Europa van werkelijk West-Europees belang is.

Zelfverdediging is geen provocatie.  

Zelfverdediging begint met mentale voorbereiding.

 

 

FOTO: Een iconische afbeelding uit 23 augustus 1989, 37 jaar geleden, toen twee miljoen Balten hand in hand zongen voor onafhankelijkheid.

 

Proza van Thor Rydin (journalist)

https://lnkd.in/p/eKPpSbD7

 

Gekaderde weerbaarheid visies van EPG 

Moed is handelen ondanks angst.